| ÇáÑ Êöáúßó ÂíóÇÊõ ÇáúßöÊóÇÈö ÇáúãõÈöíäö 1. Elif, Lamë, Ra. Këto (ajete që t'u zbritën) janë ajetet e librit të qartë. 
|
| ÅöäøóÇ ÃóäÒóáúäóÇåõ ÞõÑúÂäÇð ÚóÑóÈöíøÇð
áøóÚóáøóßõãú ÊóÚúÞöáõæäó 2. Ne e zbritëm atë Kur'an arabisht, ahtu që ta kuptoni.
|
| äóÍúäõ äóÞõÕøõ Úóáóíúßó ÃóÍúÓóäó ÇáúÞóÕóÕö
ÈöãóÇ ÃóæúÍóíúäóÇ Åöáóíúßó åóÜÐóÇ ÇáúÞõÑúÂäó æóÅöä ßõäÊó ãöä ÞóÈúáöåö
áóãöäó ÇáúÛóÇÝöáöíäó 3. Ne me të shpallur të këtij Kur'ani po të rrëfejmë ty (Muhammed) me të bukurin rrëfim, edhe pse para tij ishe nga të painformuarit.
|
| ÅöÐú ÞóÇáó íõæÓõÝõ áöÃóÈöíåö íóÇ ÃóÈÊö Åöäøöí ÑóÃóíúÊõ
ÃóÍóÏó ÚóÔóÑó ßóæúßóÈÇð æóÇáÔøóãúÓó æóÇáúÞóãóÑó ÑóÃóíúÊõåõãú áöí ÓóÇÌöÏöíäó 4. (përkujto) Kur Jusufi, babait të vet i tha: "O baba im, unë pashë (në ëndërr) njëmbëdhjetë yje dhe diellin e hënën, i pashë duke më bërë mua sexhde!".
|
| ÞóÇáó íóÇ Èõäóíøó áÇó ÊóÞúÕõÕú ÑõÄúíóÇßó Úóáóì ÅöÎúæóÊößó ÝóíóßöíÏõæÇú áóßó ßóíúÏÇð
Åöäøó ÇáÔøóíúØóÇäó áöáÅöäÓóÇäö ÚóÏõæøñ ãøõÈöíäñ 5. Ai (Jakubi) tha: "O biri im, mos u trego ëndërrën tënde vëllezërve tu, se po të bëjnë ndonjë dredhi, s'ka dyshim, djalli për njeriun është armik i hapët".
|
| æóßóÐóáößó íóÌúÊóÈöíßó
ÑóÈøõßó æóíõÚóáøöãõßó ãöä ÊóÃúæöíáö ÇáÃóÍóÇÏöíËö æóíõÊöãøõ äöÚúãóÊóåõ Úóáóíúßó
æóÚóáóì Âáö íóÚúÞõæÈó ßóãóÇ ÃóÊóãøóåóÇ Úóáóì ÃóÈóæóíúßó ãöä ÞóÈúáõ ÅöÈúÑóÇåöíãó æóÅöÓúÍóÇÞó
Åöäøó ÑóÈøóßó Úóáöíãñ Íóßöíãñ 6. Ja, kështu Zoti yt të zgjedh ty, të mëson interpretimin e ëndërrave, plotëson dhuntinë e Tij ndaj teje dhe familjes së Jakubit, sikrse pat plotësuar atë më parë ndaj prindërve tu, Ibrahimit dhe Is-hakut. Vërtet, Zoti yt është më i dijshmi, më i urti!".
|
| áøóÞóÏú ßóÇäó Ýöí íõæÓõÝó æóÅöÎúæóÊöåö
ÂíóÇÊñ áøöáÓøóÇÆöáöíäó 7. Njëmend,për ata që pyesin (interesohen) në ndodhinë e Jusufit dhe të vëllezërve të tij, pati fakte (mbi fuqunë e Zotit).
|
| ÅöÐú ÞóÇáõæÇú áóíõæÓõÝõ æóÃóÎõæåõ ÃóÍóÈøõ Åöáóì
ÃóÈöíäóÇ ãöäøóÇ æóäóÍúäõ ÚõÕúÈóÉñ Åöäøó ÃóÈóÇäóÇ áóÝöí ÖóáÇóáò ãøõÈöíäò 8. Kur ata (vëllezërit) thanë: "Pasha Zotin, Jusufi dhe vëllai i tij, janë më të dashur te baba ynë se sa ne, ndërsa ne jemi grup (i fortë). Vërtet, babai ynë është në gabim sheshazi.
|
| ÇÞúÊõáõæÇú
íõæÓõÝó Ãóæö ÇØúÑóÍõæåõ ÃóÑúÖÇð íóÎúáõ áóßõãú æóÌúåõ ÃóÈöíßõãú æóÊóßõæäõæÇú ãöä
ÈóÚúÏöåö ÞóæúãÇð ÕóÇáöÍöíäó 9. Mbytnie Jusufin ose hidhnie diku larg në një vend e babai juaj t'ju dojë juve e pas asaj (pendohuni) bëheni njerëz të mirë.
|
| ÞóÇáó ÞóÂÆöáñ ãøóäúåõãú áÇó ÊóÞúÊõáõæÇú íõæÓõÝó
æóÃóáúÞõæåõ Ýöí ÛóíóÇÈóÉö ÇáúÌõÈøö íóáúÊóÞöØúåõ ÈóÚúÖõ ÇáÓøóíøóÇÑóÉö Åöä ßõäÊõãú
ÝóÇÚöáöíäó 10. Njëri prej tyre tha: "Mos e mytni Jusufin, e në qoftë se jeni për të bërë diç, lëshonie atë në fund të bunarit, do ta marrë atë dikush prej udhëtarëve".
|
| ÞóÇáõæÇú íóÇ ÃóÈóÇäóÇ ãóÇ áóßó áÇó ÊóÃúãóäøóÇ Úóáóì íõæÓõÝó æóÅöäøóÇ áóåõ
áóäóÇÕöÍõæäó 11. Ata thanë: "O baba ynë ç'ke që nuk na beson për Jusufin, e ne ia duam të mirën atij?
|
| ÃóÑúÓöáúåõ ãóÚóäóÇ ÛóÏÇð íóÑúÊóÚú æóíóáúÚóÈú æóÅöäøóÇ áóåõ
áóÍóÇÝöÙõæäó 12. Dërgoje nesër atë me ne, le të hajë pemë dhe le të luajë me siguri do ta ruajmë atë.
|
| ÞóÇáó Åöäøöí áóíóÍúÒõäõäöí Ãóä ÊóÐúåóÈõæÇú Èöåö æóÃóÎóÇÝõ
Ãóä íóÃúßõáóåõ ÇáÐøöÆúÈõ æóÃóäÊõãú Úóäúåõ ÛóÇÝöáõæäó 13. Ai tha: "Unë mallëngjehem po të vijë me ju, e edhe kam frikë se do ta hajë ujku, kur mungon kjdesi juaj për të" .
|
| ÞóÇáõæÇú áóÆöäú
Ãóßóáóåõ ÇáÐøöÆúÈõ æóäóÍúäõ ÚõÕúÈóÉñ ÅöäøóÇ ÅöÐÇð áøóÎóÇÓöÑõæäó 14. Ata thanë: "Për Zotin, nëse e ha ujku, e duke qenë në grup kaq i fortë, atëherë ne mos qofshim fare!".
|
| ÝóáóãøóÇ ÐóåóÈõæÇú Èöåö æóÃóÌúãóÚõæÇú Ãóä íóÌúÚóáõæåõ Ýöí ÛóíóÇÈóÉö ÇáúÌõÈøö æóÃóæúÍóíúäóÇ
Åöáóíúåö áóÊõäóÈøöÆóäøóåõã ÈöÃóãúÑöåöãú åóÜÐóÇ æóåõãú áÇó íóÔúÚõÑõæäó 15. Pasi që ata shkuan me të dhe vendosën ta vënë në fund të bunarit, Ne i shpallëm: "Ti do t'i njoftosh ata për këtë vepër të tyre, e duke mos ditur ata (do të vijë koha të ju thuash për këtë vepër e ata nuk do të dinë se ti je Jusufi)".
|
| æóÌóÇÄõæÇú
ÃóÈóÇåõãú ÚöÔóÇÁ íóÈúßõæäó 16. E në mbrëmje erdhën duke qarë te baba i tyre.
|
| ÞóÇáõæÇú íóÇ ÃóÈóÇäóÇ ÅöäøóÇ ÐóåóÈúäóÇ äóÓúÊóÈöÞõ
æóÊóÑóßúäóÇ íõæÓõÝó ÚöäÏó ãóÊóÇÚöäóÇ ÝóÃóßóáóåõ ÇáÐøöÆúÈõ æóãóÇ ÃóäÊó
ÈöãõÄúãöäò áøöäóÇ æóáóæú ßõäøóÇ ÕóÇÏöÞöíäó 17. Thanë: "O baba ynë, ne shkuam të bëjmë gara, e Jusufin e lamë te teshat tona edhe atë e kishte ngrënë ujku. Ti nuk do të na besosh neve, edhe po të jemi të vërtetë!"
|
| æóÌóÂÄõæÇ Úóáóì ÞóãöíÕöåö
ÈöÏóãò ßóÐöÈò ÞóÇáó Èóáú ÓóæøóáóÊú áóßõãú ÃóäÝõÓõßõãú ÃóãúÑÇð ÝóÕóÈúÑñ Ìóãöíáñ
æóÇááøåõ ÇáúãõÓúÊóÚóÇäõ Úóáóì ãóÇ ÊóÕöÝõæäó 18. E erdhën (i sollën) e në këmishën e tij me gjak të rrejshëm. Ai tha: "Jo, (nuk e ka ngrënë ujku), por epshet tuaja ua hijeshuan punën. Halli im është: durim i mirë. All-llahu është nga i cili kërkohet ndihmë për këtë që përshkruani ju".
|
| æóÌóÇÁÊú ÓóíøóÇÑóÉñ ÝóÃóÑúÓóáõæÇú
æóÇÑöÏóåõãú ÝóÃóÏúáóì Ïóáúæóåõ ÞóÇáó íóÇ ÈõÔúÑóì åóÜÐóÇ ÛõáÇóãñ æóÃóÓóÑøõæåõ ÈöÖóÇÚóÉð
æóÇááøåõ Úóáöíãñ ÈöãóÇ íóÚúãóáõæäó 19. Dhe atypari kaloi një gru udhëtarësh, e e dërguan ujëbartësin (për ujë), e ai e lëshoi kofën e vet (në bunar) dhe tha: "Myzhde! Qe një djalosh!" Ata e fshehën atë si mall tregtie. Po All-llahu e dinte shumë mirë se ç'vepronin ata.
|
| æóÔóÑóæúåõ ÈöËóãóäò ÈóÎúÓò
ÏóÑóÇåöãó ãóÚúÏõæÏóÉò æóßóÇäõæÇú Ýöíåö ãöäó ÇáÒøóÇåöÏöíäó 20. Dhe e shitën atë (Jusufin) për një çmim të vogël, për disa dirhemë (masë argjendi) të numëruar, sepse në mesin e tyre pati asish që nuk lakmuan (për çmim më të lartë).
|
