| íóÇ ÕóÇÍöÈóíö ÇáÓøöÌúäö ÃóãøóÇ ÃóÍóÏõßõãóÇ
ÝóíóÓúÞöí ÑóÈøóåõ ÎóãúÑÇð æóÃóãøóÇ ÇáÂÎóÑõ ÝóíõÕúáóÈõ ÝóÊóÃúßõáõ ÇáØøóíúÑõ
ãöä ÑøóÃúÓöåö ÞõÖöíó ÇáÃóãúÑõ ÇáøóÐöí Ýöíåö ÊóÓúÊóÝúÊöíóÇäö 41. O shokët e mij të burgut! Njëri prej ju dyve do t'i japë të pijë verë zotëriut të vet, e tjetri do të varet, kurse shpezët do të hanë nga koka e tij. Çështja për të cilën kërkuat shpjegim, ka marrë fund (kështu). 
|
| æóÞóÇáó áöáøóÐöí
Ùóäøó Ãóäøóåõ äóÇÌò ãøöäúåõãóÇ ÇÐúßõÑúäöí ÚöäÏó ÑóÈøößó ÝóÃóäÓóÇåõ
ÇáÔøóíúØóÇäõ ÐößúÑó ÑóÈøöåö ÝóáóÈöËó Ýöí ÇáÓøöÌúäö ÈöÖúÚó Óöäöíäó
42. E atij për të cilin besonte se është i shpëtuar i tha: "Më përkujto mua te zotëriu yt". Po djali e vuri në harresë ta përkujtojë te zotëriu i tij, e për këtë mbeti në burg disa vjet. 
|
| æóÞóÇáó Çáúãóáößõ Åöäøöí ÃóÑóì ÓóÈúÚó ÈóÞóÑóÇÊò ÓöãóÇäò íóÃúßõáõåõäøó
ÓóÈúÚñ ÚöÌóÇÝñ æóÓóÈúÚó ÓõäÈõáÇóÊò ÎõÖúÑò æóÃõÎóÑó íóÇÈöÓóÇÊò
íóÇ ÃóíøõåóÇ ÇáúãóáÃõ ÃóÝúÊõæäöí Ýöí ÑõÄúíóÇíó Åöä ßõäÊõãú áöáÑøõÄúíóÇ ÊóÚúÈõÑõæäó 43. E (kur u afrua lirimi i Jusufit) mbreti tha: "Kam parë ëndërr shtatë lopë të majme dhe shtatë lopë të dobëta që i hanin ato (të dobëtat, i gëlltitën ato të majmet) dhe shtatë kallinj të gjelbër (që kishin lidhur frytin) e (shtatë) të tjerë të tharë. O ju pari, nëse dini të interpretoni ëndërrën, më tregoni për ëndërrën time!". 
|
| ÞóÇáõæÇú ÃóÖúÛóÇËõ ÃóÍúáÇóãò æóãóÇ äóÍúäõ ÈöÊóÃúæöíáö ÇáÃóÍúáÇóãö ÈöÚóÇáöãöíäó 44. Ata (paria) thanë: "Ëndërra të përziera, e ne nuk dimë komentimin e ëndërrave të tilla". 
|
|
æóÞóÇáó ÇáøóÐöí äóÌóÇ ãöäúåõãóÇ æóÇÏøóßóÑó ÈóÚúÏó ÃõãøóÉò ÃóäóÇú ÃõäóÈøöÆõßõã ÈöÊóÃúæöíáöåö
ÝóÃóÑúÓöáõæäö 45. E ai prej atyre dyve që shpëtoi (që i pat thënë Jusufi ta përmendë) e përkujtoi pas një periudhe e tha: "Unë ju tregoj kuptimin e saj. Pra më lejoni të shkoj (te Jusufi)". 
|
| íõæÓõÝõ ÃóíøõåóÇ ÇáÕøöÏøöíÞõ ÃóÝúÊöäóÇ Ýöí ÓóÈúÚö ÈóÞóÑóÇÊò
ÓöãóÇäò íóÃúßõáõåõäøó ÓóÈúÚñ ÚöÌóÇÝñ æóÓóÈúÚö ÓõäÈõáÇóÊò ÎõÖúÑò
æóÃõÎóÑó íóÇÈöÓóÇÊò áøóÚóáøöí ÃóÑúÌöÚõ Åöáóì ÇáäøóÇÓö áóÚóáøóåõãú íóÚúáóãõæäó 46. (E dërguan te burgu, e ai tha) O Jusuf, o ti i drejti, na shpjego për shtatë lopë të dobëta që i hanin shtatë lopë të majme, dhe shtatë kallinj të gjelbër e shtatë të thatë, e ndoshta po kthehem te njerëzit (me përgjigje), ashtu që edhe ata të kuptojnë (vlerën dhe dijen tënde)! 
|
| ÞóÇáó
ÊóÒúÑóÚõæäó ÓóÈúÚó Óöäöíäó ÏóÃóÈÇð ÝóãóÇ ÍóÕóÏÊøõãú ÝóÐóÑõæåõ Ýöí ÓõäÈõáöåö ÅöáÇøó
ÞóáöíáÇð ãøöãøóÇ ÊóÃúßõáõæäó 47. Ai (Jusufi) tha: "Mbillni shtatë vjet vazhdimisht, e çka keni korrur lënie në kallinj, përveç një pakice nga e cila do të hani. 
|
| Ëõãøó íóÃúÊöí ãöä ÈóÚúÏö Ðóáößó ÓóÈúÚñ ÔöÏóÇÏñ íóÃúßõáúäó
ãóÇ ÞóÏøóãúÊõãú áóåõäøó ÅöáÇøó ÞóáöíáÇð ãøöãøóÇ ÊõÍúÕöäõæäó 48. Pastaj, do të vijnë shtatë (vjet) të vështira (me skamje) që do ta hanë atë që e keni ruajtur për to, përveç një pakice nga ajo që do ta ruani (në depo për farë). 
|
| Ëõãøó íóÃúÊöí ãöä ÈóÚúÏö Ðóáößó
ÚóÇãñ Ýöíåö íõÛóÇËõ ÇáäøóÇÓõ æóÝöíåö íóÚúÕöÑõæäó 49. Mandej, pas asaj vjen një vit (i begatshëm) në të cilin njerëzve u bie shi dhe në të cilin do të kenë të vjela (vit i begatshëm në përgjithësi)". 
|
| æóÞóÇáó Çáúãóáößõ ÇÆúÊõæäöí
Èöåö ÝóáóãøóÇ ÌóÇÁåõ ÇáÑøóÓõæáõ ÞóÇáó ÇÑúÌöÚú Åöáóì ÑóÈøößó ÝóÇÓúÃóáúåõ ãóÇ ÈóÇáõ
ÇáäøöÓúæóÉö ÇááÇøóÊöí ÞóØøóÚúäó ÃóíúÏöíóåõäøó Åöäøó ÑóÈøöí ÈößóíúÏöåöäøó Úóáöíãñ 50. E mbreti tha: "Më sillni mua atë (Jusufin)!" Dhe kur i shkoi atij (Jusufi) i dërguari (i mbretit), ai itha: "Kthehu te zotëriu yt dhe pyete atë: ç'është puna e grave, që i prenë duart e tyre? Vërtet, Zoti im e di shumë mirë dredhinë e tyre". 
|
| ÞóÇáó
ãóÇ ÎóØúÈõßõäøó ÅöÐú ÑóÇæóÏÊøõäøó íõæÓõÝó Úóä äøóÝúÓöåö Þõáúäó ÍóÇÔó áöáøåö
ãóÇ ÚóáöãúäóÇ Úóáóíúåö ãöä ÓõæÁò ÞóÇáóÊö ÇãúÑóÃóÉõ ÇáúÚóÒöíÒö ÇáÂäó ÍóÕúÍóÕó
ÇáúÍóÞøõ ÃóäóÇú ÑóÇæóÏÊøõåõ Úóä äøóÝúÓöåö æóÅöäøóåõ áóãöäó ÇáÕøóÇÏöÞöíäó 51. Ai (mbreti) tha: "Çka ishte puna juaj kur ju vetë e dëshiruat (iu vërsulët) Jusufin?" Ato thanë: "Zoti na ruajt, ne nuk dijmë ndaj tij asnjë të keqe!" Gruaja e ministrit tha: "Tash doli në shesh e vërteta, e unë iu vërsula atij me dashuri, e ai është nga të drejtit!" 
|
| Ðóáößó
áöíóÚúáóãó Ãóäøöí áóãú ÃóÎõäúåõ ÈöÇáúÛóíúÈö æóÃóäøó Çááøåó áÇó íóåúÏöí ßóíúÏó ÇáúÎóÇÆöäöíäó 52. Këtë (e bëra thotë Jusufi) për ta ditur ai (ministri) se unë nuk e tradhtova tinëzisht dhe së vërtet All-llahu nuk realizon dredhinë e tradhtarëve. 
|
| æóãóÇ ÃõÈóÑøöÆõ äóÝúÓöí Åöäøó ÇáäøóÝúÓó áÃóãøóÇÑóÉñ ÈöÇáÓøõæÁö ÅöáÇøó ãóÇ ÑóÍöãó
ÑóÈøöíó Åöäøó ÑóÈøöí ÛóÝõæÑñ ÑøóÍöíãñ 53. Unë nuk e shfajsoj veten time, pse epshi është shumë nxitës për të keqen, përveç atë që ka mëshiruar Zoti im, se Zoti im është që fal e mëshiron shumë. 
|
| æóÞóÇáó Çáúãóáößõ ÇÆúÊõæäöí Èöåö ÃóÓúÊóÎúáöÕúåõ
áöäóÝúÓöí ÝóáóãøóÇ ßóáøóãóåõ ÞóÇáó Åöäøóßó Çáúíóæúãó áóÏóíúäóÇ ãößöíäñ Ãóãöíäñ 54. Mbreti tha: "Me sillni mua atë, theshtë ta veçoj për veten time!" (ia sollën Jusufin) E pasi që bisedoi me të tha: "Tash ti ke pozitë dhe je i besueshëm". 
|
| ÞóÇáó
ÇÌúÚóáúäöí Úóáóì ÎóÒóÂÆöäö ÇáÃóÑúÖö Åöäøöí ÍóÝöíÙñ Úóáöíãñ 55. Ai (Jusufi) tha: "Më cakto mua përgjegjës të depove të vendit, unë jam besnik i dijshëm". 
|
| æóßóÐóáößó
ãóßøóäøöÇ áöíõæÓõÝó Ýöí ÇáÃóÑúÖö íóÊóÈóæøóÃõ ãöäúåóÇ ÍóíúËõ íóÔóÇÁõ äõÕöíÈõ
ÈöÑóÍúãóÊöäóÇ ãóä äøóÔóÇÁ æóáÇó äõÖöíÚõ ÃóÌúÑó ÇáúãõÍúÓöäöíäó 56. Dhe kështu Ne Jusufit i dhamë pozitë në vend (në Egjipt) zinte vend aty ku dëshironte. Ne e pajisim me të mira tona atë që duam, e Ne nuk ua humbim shpërblimin punëmirëve. 
|
| æóáóÃóÌúÑõ
ÇáÂÎöÑóÉö ÎóíúÑñ áøöáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú æóßóÇäõæÇú íóÊøóÞõæäó 57. Po shpërblimi i botës tjetër, gjithsesi është shumë më i mirë për ata që besuan dhe ata që u frikësuan dhe u ruajtën. 
|
| æóÌóÇÁ ÅöÎúæóÉõ
íõæÓõÝó ÝóÏóÎóáõæÇú Úóáóíúåö ÝóÚóÑóÝóåõãú æóåõãú áóåõ ãõäßöÑõæäó 58. Dhe (pas një kohe) vijnë vëllezërit e Jusufit e hynë tek ai, e ai i njohti, ndërsa ata nuk e njihnin. 
|
| æóáóãøóÇ
ÌóåøóÒóåõã ÈöÌóåóÇÒöåöãú ÞóÇáó ÇÆúÊõæäöí ÈöÃóÎò áøóßõã ãøöäú ÃóÈöíßõãú ÃóáÇó ÊóÑóæúäó
Ãóäøöí ÃõæÝöí Çáúßóíúáó æóÃóäóÇú ÎóíúÑõ ÇáúãõäÒöáöíäó 59. E pasi i furnizoi me të gjithë artikujt e nevojshëm (me barë drithi për të cilin kishin ardhur, etj), u tha: "Më sillni një vëlla tuajin që e keni nga baba, a nuk e vëreni se unë vërtet u plotësoj barrën (peshojën) dhe se unë jam mikëpritësi më i mirë!" 
|
| ÝóÅöä áøóãú ÊóÃúÊõæäöí Èöåö ÝóáÇó
ßóíúáó áóßõãú ÚöäÏöí æóáÇó ÊóÞúÑóÈõæäö 60. E nëse nuk ma sillni atë (vëllaun), Ju nuk do të merrni tek unë barë drithi (për ushqim), e as mos iu afroni (vendit tim). 
|